කෙසේ හෝ මෙලෙස කල් ගත වන විට 2007 වසරේ මැයි මස වන විට ඉෂාට දහම්පාසල් පැමිණිම පිළිබදව ගැටලුවක් ඇතිවිය. ඒ ඇය අපොස(උ/පෙ) ගණිත අංශයෙන් උසස් පෙළ හදාරමින් සිටින බැවින් හා ඉරිදා උදය වරුවෙ ඇයට උපකාරක පංතියක් පැටී තිබුන බැවිනි. පැයගෙ දහම්පාසල් නොපැමිණිමත් සමග ඇය ගැන මා සතුව තිබූ හැගීම් මා තුලින් යටපත් වීමට පටන් ගත්හ. මට මතක පරිදි ඒවා සම්පූර්නයෙන්ම යටපත් වුනි.
මෙලෙස කාලයක් ගතවෙමින් තිබියදී අප දහම් පාසලේ විනෝද චාරිකාව යාමට අපි සූදානාම් විමු. ඒ විනෝද චාරිකාව සදහා යොදාගෙන තිබුනේ ඔක්තෝම්බර් 28 දිනයයි.
මෙ අතර මාගේ උසස් අධ්යාපන ආයතනයේ අවසාන පරීක්ෂන විභාගයක් තිබිනි. එයට අදාල දිනය වූයෙ ඔක්තෝම්බර් 30යි.28 වන දින විනෝද චාරිකාවට සහභාගි වන අටියෙන් මා 27 වන සෙනසුරාදා දින හා 29 වන සදුදා දින පාඩම් කටයුතු වල යෙදීමට ඉටා ගතිමි.
ඉටා ගත් අයිරින්ම සෙනෞරාදා දින මා පාඩම් කටයුතු වල යෙදුනෙමි. එදින "සිරස සුපර් ස්ටාර්" පැවතුනද එයද නොබැලීමට මා තිරනය කරමින් අධ්යාපන කටයුතු වල පමණක් යෙදුනෙමි. නමුත් හවස් කාලයෙ තවත් අයියා කෙනෙකු සමග මා පංසල් ගියෙමි. ඒ විදුහල්පති ස්වාමීන් වහන්සෙ සමග විනෝද චාරිකාව පිළිබදව කතිකා කර ගැනීමටයි.
පසු දින එනම් 28 වන දින අපි විනෝද චාරිකාව යන අටියෙන් පෙ.ව. 5.00 වන විට එකතු විමු. විනොද චාරිකාව යාමට සූදානාම් කර ගත් බස් රථයද පැමිණියේය. විශේෂත්වය වූයේ ඒ බස් රථය ඉෂා ගේ වීමයි. එබැවින් ඇයද කලකට පසු නමුදු විනෝද චාරිකාව සදහා එකතු වී සිටියාය.
ඇය දැක මා හට යම් සතුටක් ඇති වූ නමුත් මා තුල යටපත් වු හැගීම් මෙ විනොද චාරිකාව තුළින් යලි පිබිදේ යැයි මා සිනෙකින් වත් සිතුවේ නැත. තෙරුවන් නැමැද පන්සිල් සමාදන් වූ පසු අපි බස් රථයට නැග විනෝද චාරිකාව ආරම්භ කලෙමු. ඒ දඹුල්ල , යාපහුව, රැස්සේරුව, නාමල් උයන හා අවුකන යන අටියෙනි.
